W skrócie:
Czy pod powierzchnią Ziemi istnieje ukryty świat, o którym oficjalna nauka woli milczeć? Agarta – legendarne podziemne królestwo – od wieków pojawia się w mitach, relacjach podróżników i teoriach o wnętrzu Ziemi. Czy to tylko legenda, czy zapomniana część historii naszej planety?
Czy Ziemia jest naprawdę taka, jak uczono nas w szkołach? A może pod grubą skorupą planety kryje się coś więcej niż tylko magma i skały? Od setek lat w różnych częściach świata powraca ta sama legenda – opowieść o Agartcie, tajemniczym podziemnym królestwie, zamieszkanym przez zaawansowaną cywilizację, która ukryła się przed światem powierzchniowym.
To jedna z tych historii, które oficjalna nauka konsekwentnie ignoruje, a mimo to… nie potrafi jej całkowicie wymazać.
Od wieków pojawiają się teorie sugerujące, że Ziemia nie jest jedynie skalną kulą z płynnym jądrem, lecz może skrywać znacznie bardziej złożoną strukturę. Zwolennicy legendy o Agartcie często odwołują się do koncepcji, według której wnętrze Ziemi może być zamieszkałe lub przynajmniej częściowo puste.
Czym właściwie jest Agarta?
Agarta (znana również jako Agharti lub Agharta) to mityczne podziemne królestwo, o którym wspominają legendy Tybetu, Mongolii, Indii oraz stare przekazy europejskie. Według nich we wnętrzu Ziemi istnieje ogromny, zamieszkały świat, połączony z powierzchnią siecią tuneli i przejść.
Nie jest to jednak kraina prymitywna. Wręcz przeciwnie – opisy mówią o wysoko rozwiniętej cywilizacji, posiadającej wiedzę, technologię i duchowość przewyższającą tę, którą znamy dzisiaj.
Agarta i Shambala – dwie nazwy, jedna tajemnica
W wielu przekazach Agarta pojawia się obok innej legendarnej krainy – Shambali. Dla jednych są to dwa różne miejsca, dla innych – dwa oblicza tego samego świata.
Shambala bywa opisywana jako duchowe centrum, natomiast Agarta jako polityczna i technologiczna stolica podziemnej cywilizacji. Łączy je jedno: obie mają znajdować się pod powierzchnią Ziemi i być dostępne tylko dla wybranych.
Tunele prowadzące do wnętrza świata
Jednym z najbardziej intrygujących elementów legend o Agartcie są wejścia do podziemnego świata. Według przekazów znajdują się one w odległych i trudno dostępnych regionach:
- w Himalajach
- na pustyniach Azji
- w Ameryce Południowej
- na biegunach Ziemi
Właśnie dlatego tak często Agarta pojawia się w kontekście Antarktydy i obszarów objętych ścisłą kontrolą.
Antarktyda jako brama do wnętrza Ziemi
W XX wieku temat Agarty wrócił z nową siłą, szczególnie po relacjach z wypraw polarnych. Antarktyda zaczęła być postrzegana nie tylko jako lodowy kontynent, ale jako potencjalny punkt dostępu do wnętrza planety.
Zwolennicy tej teorii wskazują na:
- dziwne anomalie magnetyczne
- obszary zamknięte bez jasnego wytłumaczenia
- relacje o ciepłych strefach i jaskiniach wolnych od lodu
To właśnie tu wielu badaczy-amatorów lokalizuje jedną z głównych bram do Agarty. Wspólnym mianownikiem wielu relacji jest Antarktyda – kontynent, który do dziś pozostaje jednym z najmniej poznanych obszarów świata. To właśnie tam badacze teorii alternatywnych lokalizują jedne z możliwych wejść do podziemnego świata, o czym szerzej pisaliśmy w artykule tajemnice Antarktydy.
Dlaczego cywilizacja Agarty miała się ukryć?
Legenda mówi jasno: ludzkość powierzchniowa stała się zbyt agresywna i destrukcyjna. Wojny, chciwość i brak równowagi miały doprowadzić do decyzji o izolacji.
Mieszkańcy Agarty mieli:
- wycofać się pod ziemię
- zamknąć przejścia
- obserwować świat z dystansu
Czekając na moment, gdy ludzkość dojrzeje do kontaktu.
Zakazana wiedza czy zapomniana historia?
Przez lata temat Agarty był spychany do kategorii mitu, fantazji lub teorii spiskowych. A jednak… pojawia się zbyt często, w zbyt wielu kulturach, by całkowicie go zignorować.
Czy to tylko zbiorowa wyobraźnia?
A może fragment historii, który nie pasuje do oficjalnego obrazu świata?
Szczególne zainteresowanie budzą relacje z wypraw polarnych XX wieku, zwłaszcza te przypisywane admirałowi Byrdowi. Według niektórych interpretacji jego zapiski mogą sugerować kontakt z nieznanym światem ukrytym poza lodową barierą, co szerzej omawiamy w tekście Richard E. Byrd i tajemnice Antarktydy.
Dlaczego legenda Agarty wciąż powraca?
Być może dlatego, że:
- nie znamy w pełni wnętrza własnej planety
- istnieją obszary Ziemi niedostępne dla cywilów
- ludzkość wciąż zadaje sobie pytanie, czy jesteśmy sami
Agarta pozostaje symbolem tajemnicy, której nie da się łatwo zamknąć w szkolnym podręczniku. Motyw podziemnego świata zamieszkanego przez zaawansowaną cywilizację pojawia się również w mniej znanej, lecz niezwykle intrygującej książce The Smoky God – Dymiący Bóg, która dla wielu badaczy stanowi jedno z literackich źródeł legendy o Agartcie.
Na zakończenie
Niezależnie od tego, czy wierzysz w istnienie podziemnego królestwa, jedno jest pewne: Ziemia nadal skrywa więcej tajemnic, niż chcielibyśmy przyznać. A Agarta – czy realna, czy symboliczna – jest jedną z tych historii, które nie pozwalają o sobie zapomnieć.
